Lieve mamsie, 2 jaar geleden zaten wij in het ziekenhuis in Hilversum om daar het ongelooflijke nieuws te horen dat jij dood was. Gisteren zijn we samen gekomen om dat verdrietige moment te herdenken. Dat deden we bij jouw uitnodigende witte bankje, en bij de plek waar je bent gevallen en bij je graf. Je bent dichter bij ons dan ooit.

Dit lieve bericht stuurde Mijn Schaap naar ons.

“Vanmiddag was ik samen met mijn collega een stukje wandelen met 2 bewoners van de Bolder in rolstoel met dit mooie weer.
We waren bijna terug maar wilden nog even zitten. Toen dacht ik aan Erna’s bankje op het hoekje van de akker. Waar ze woonde. We keken achter de struiken en inderdaad het staat er nog steeds, met het lieve kaartje eraan.
We hebben genoten. Volop in de zon. Lekker beschut van de drukte van de straat heerlijk rustig. Eén van de 2 dametjes kende Erna nog van de zwemdagen.
Ik mis haar nog steeds, in gedachten aan haar zie ik nog haar lieve lach en hoor haar opbeurende woorden.”

Mijn Schaap