24.11.2012 – 24.11.2017
Voor mamsie van Mieke

“Ik zou willen weten
en nooit meer vergeten
hoe het daarboven nu toch met je is
ik zou willen vragen
tot in lengte van dagen
of je het voelt nog, hoeveel ik je mis

ik zou willen zeggen,
je uit willen leggen,
hoe ik weer verder ga nu met mijn leven
ik zou willen zingen
van duizenden dingen
van jou en van mij, al was het maar even

waar moet ik gaan zoeken
om jou terúg te vinden
jouw lach en jouw liefde en al je bestaan
waar schijnt de zon weer jouw licht
en jouw warmte
is het dichtbij of hier heel ver vandaan?

ik schrijf je vandaag al mijn liefde, mijn vragen
ik schrijf je wat ik je nog niet had gezegd
ik schrijf je vandaag alle woorden van binnen
die ik verdrietig opzij heb gelegd

ik schrijf je vandaag over al onze dromen
over jou en het leven en ons allebei
ik schrijf je vandaag omdat gister voorbij is

ik schrijf je vandaag
wat dichter bij mij”

Dit prachtige gedicht is geschreven door Margreet Jansen

Lieve mama,

vandaag is de dag dat je drie jaar geleden dit leven verliet. Soms kan ik het nog maar moeilijk bevatten, dan wil ik zó graag even naar je toe en dat is onmogelijk. Dat voelt als een muur waar ik tegenop loop en dat doet pijn… Gemis is een raar iets. Alsof er een gat in mijn hart zit, wat altijd pijn blijft doen, soms meer en soms minder.

Op dit moment, drie jaar geleden, leefde je nog, en wisten wij allemaal niet dat we aan het eind van deze dag jou niet meer in ons midden zouden hebben. Het blijft een ongrijpbaar gevoel.

Vandaag herdenken we jou, nog iets meer dan andere dagen. Ik denk altijd aan jou. Ik hou van jou en ik mis je. Vanavond zullen we bij elkaar zijn en een glaasje op je drinken!

Liefs, je Miexie.