Vandaag, één jaar geleden, brachten we jou naar je ‘laatste rustplaats’. Het was toen net zo’n mooie, koude, zonnige dag als vandaag. Deze maand vond ik moeilijk; alle momenten van vorig jaar kwamen voorbij, maar nu zoveel bewuster. Het was pijnlijk om al die momenten door te gaan. Maar het doet mij ook voelen hoeveel Liefde er is: Verdriet is de keerzijde daarvan. Het is een schrale troost, maar toch… je lijkt wel dichterbij dan ooit.

In gedachten bij jou, je Miexx. 

Zaterdag 2 november was het Allerzielen. Een dag die mij eigenlijk nooit zoveel zei. Maar nu was ik er mee bezig, met aan jou te denken (wat ik natuurlijk elke dag doe), maar ook heel bewust een Lichtje aan te steken.

En alle lichtjes op het graf aan te doen. Het was een mooi gezicht, in het schemerdonker op de begraafplaats, al die kaarsjes aan.

Deze maand zijn herinneringen nog indringender aanwezig dan anders, het is bijna een jaar geleden dat je zo plotseling van ons heenging. Ik mis je, lieve mamsie. Ik weet dat je ergens bent en over ons waakt, ik houd van jou, xxx