Lieve mamsie,
Vandaag, precies een half jaar geleden, was je met Hettie naar een benefietfeest in Gosepa. Rond deze tijd was je aan het oefenen voor het line-dancen dat zou plaatshebben die middag. 
Dit is de laatste foto die er van jou is; vrolijk dansend, in je element, Hettie op de achtergrond, je tasje en jasje bij de stoel. Twee uur later werd je getroffen door een hartstilstand en zou je op deze aarde in ieder geval nooit meer dansen….
Lieverd, wij missen jou enórm, en toch ook zijn we voor jou zo blij dat je op deze manier het leven mocht verlaten; dansend en blij! We zijn blij voor jou dat je niet hebt hoeven lijden, dat je niet hebt hoeven aftakelen, dat je niet alleen en eenzaam bent heengegaan maar dat je zó uit het leven bent gedanst….. Het voelt dubbel, en zo onherroepelijk; we hebben het maar te aanvaarden. Ondertussen tikt de tijd door en zijn er vele momenten die wij beleven zonder jou, alleen met onze herinneringen. Je zult altijd in mijn gedachten zijn, ik hou van jou xxx
Je Miexie.
Lieve Frank, Mieke, maud en Jip.
Alweer een half jaar geleden dat Erna overleed. Ik weet wat jullie voelen. Ons zijn ook al velen ontvallen.
We zijn net van vakantie terug. Het is alweer meer als 3 jaar geleden, dat mijn broer Kees overleed. En elke keer missen wij het nog zo op vakantie, want hij ging trouw elk jaar mee, en dat was heel gezellig. Het is heel moeilijk, maar het hoort bij het leven, zeggen ze.
Heel veel sterkte en ga er voor. Denk aan de positieve dingen, en die zijn er ook heel veel.
Groetjes, Yvonne en Fried.
Hallo lieve Mieke, Frank, Maud en Jip,
Een half jaar alweer…
Ik denk veel aan jullie. Als ik met mijn kinderen bij mijn moeder/hun oma ben bijvoorbeeld. Dan denk ik er aan dat jullie dat niet meer kunnen. De dood hoort er bij, maar het is zo raar dat iemand ineens weg is!! Wat je zegt Maud: de dood is stom! Je kon ook helemaal geen afscheid nemen… Maar ze is er nog; in jullie harten en hoofden. Dit voel ik ook zo sterk met mijn oma…
Wat mooi het stukje over Erna, hoe zij dansend dit leven verliet. Tja, eigenlijk kun je het niet mooier hebben! Omdat zij daar zo van hield!
Dag lieverds!
Marlies
Ook de lieve groetjes van Jean Francois, Iris, Rivka en Roemer
Lieve oma.
Vrijdag was het precies een halfjaar geleden dat je verliet.
O oma, ik heb nog steeds onbeschrijfelijk veel verdriet.
Ik heb zo veel vragen, zo weinig antwoorden.
Ik wou dat je ons kon zien, ons horen.
Ik ben soms radeloos, waar kan ik je bereiken?
Ik kan je niet bellen, alleen maar naar je foto’s kijken.
Ik hoop, dat als ik ooit bij jou terecht kom.
Oma, ik vind de dood stom.
Hèèl veel kusjes en knuffels van Maud.
Ik houd van jou, ik mis je ontzettend.
Dag lieve schatten!
Alweer een halfjaar geleden is het dat jullie (groot)moeder overleed.
Mijn moeder (+) zei altijd: De tijd kent geen sukkelaars.
Als kind begreep ik die woorden niet.
Nu denk ik dat ze bedoelde: het lijkt of de tijd voortsukkelt minuut na minuut, maar als je terugkijkt gaat ie snel.
Maar misschien weten jullie een andere invulling van deze raadselachtige oneliner…?
In een halfjaar kan veel gebeuren.
De dans van vreugde en verdriet.
Langzaam krijgen rouw om en gemis van jullie moeder en oma hun eigen plekje in jullie leven.
Ik wens jullie allemaal daarbij veel sterkte en liefdevolle energie.
Een warme lente-omhelzing van Yohanna