Vandaag rond de tijd dat ik dit schrijf is het echt precies een jaar geleden dat wij, huilend in het ziekenhuis zaten. Huilend, omdat oma, mama of schoonmoeder totaal onverwacht verleed. Het is zo ontzettend raar om te weten dat ze echt nooit meer terug zal komen. Ik denk aan je, omie…
Vandaag sta ik ook stil bij 24 november. Alweer een jaar geleden dat mijn lieve vriendin en jullie moeder is overleden. Wat een nare zaterdag avond was dat, na zo’n vrolijk begin. Ik mis de terrasjes die we samen graag bezochten. Een mooie zomeravond op het balkon, begroeid met de talloze planten. Ik wil jullie laten weten dat ik aan jullie denk. Heel veel sterkte,
Hoi.
Ik heb weer een gedichtje bedacht:
“Een jaar…”
Een jaar geleden dansde je vrolijk in het rond.
Ja oma, je wist dat je in het middelpunt van de belangstelling stond.
Een jaar geleden zaten we ongerust in de auto op weg naar het ziekenhuis.
We hadden toen al zoiets van: Nee, dit is niet pluis.
Een jaar geleden waren we allemaal ziek van verdriet.
Een boete, hoge rekening, slechte schoolcijfers; het boeide ons even niet.
Nu, een jaar later is alles flink veranderd. Soms stom, soms fijn.
O oma, je had er dit jaar gewoon bij horen zijn…
Liefs,
Maud
(O, en een hele dikke kus,
voor mijn oma bus!)
Vandaag rond de tijd dat ik dit schrijf is het echt precies een jaar geleden dat wij, huilend in het ziekenhuis zaten. Huilend, omdat oma, mama of schoonmoeder totaal onverwacht verleed. Het is zo ontzettend raar om te weten dat ze echt nooit meer terug zal komen. Ik denk aan je, omie…
Beste Ineke, Erik en Mieke,
Vandaag sta ik ook stil bij 24 november. Alweer een jaar geleden dat mijn lieve vriendin en jullie moeder is overleden. Wat een nare zaterdag avond was dat, na zo’n vrolijk begin. Ik mis de terrasjes die we samen graag bezochten. Een mooie zomeravond op het balkon, begroeid met de talloze planten. Ik wil jullie laten weten dat ik aan jullie denk. Heel veel sterkte,
Hetty Lensink