Eén gedachte over “Al vier jaar niet meer in ons midden”

1. Hallo, ik type even op haar naam omdat ik nog wel eens aan haar moet denken.
   Niet verwachtend dit tegen te komen.

   Erna en ik waren al jaren maatjes,elkaar ontmoet op het terras in Huizen altijd gezellig. Op weg naar huis uit het dorp vandaan kwam zij nog wel eens aan voor koffie of wit wijntje.

   Ook na een operatie aan haar voet kwam zij even uitrusten voor zij verder ging.

   En als het onweerde belde zij mij of ik voor zo lang het duurde even bij haar kon komen en op de bank zittend wachten tot het over was, kopje koffie of wijntje dr bij maakte niet uit.

   Erna was een leuke lieve vrouw die er ook graag verzorgd uit zag.

   Ben tussen mijn werk door op de bijeenkomst voor de begrafenis aan geweest om toch even persoonlijk aanwezig te kunnen zijn.

   Ik moet met regelmaat aan haar denken, ook bij de avondvierdaagse dan nam ik een flesje water voor haar mee en gaf dat als zij langs mijn huis kwamen.

   Ik wilde dit even laten weten, zij is nog niet vergeten.

   Met vriendelijke groet,

   Rob.

   Antwoorden ↓