Lieve Ineke, Erik en Mieke!

Bedankt voor jullie kaart met de mooie foto van Erna en jullie lieve woorden!

Ik bewaar hele fijne herinneringen aan haar en heb alle kaartjes die Erna stuurde, toen ik borstkanker had, bewaard.

Haar naam wordt heel vaak genoemd, iedere keer als wij op de A1 rijden naar onze caravan in Heerde en dan halen Ton en ik altijd het moment aan, toen wij Erna ’s avonds terug brachten naar huis vanuit Weesp.

Erna wist niet precies op de A1 welke afslag wij moesten hebben om naar haar huis te komen en wij wisten toen nog niet waar ze woonde. En wij maar doorrijden, steeds verder. Maar wij zijn er gekomen en hebben haar voor de deur afgezet.

Erna, Ton en ik hebben er met elkaar erg om moeten lachen en nog steeds als wij langs al die plaatsnaambordjes rijden.

Liefies, wij wensen jullie heel veel sterkte toe, een moeder kan niet gemist worden toch, maar jullie moeten nu verder zonder haar, maar, als je haar nodig hebt, fluister haar naam dan in je hart, ze zal er zijn!

Liefs van Ton en Janneke