Lieve Mieke, de eerste Kerst zonder mama, de eerste Oud en Nieuw zonder mama en nu jouw eerste verjaardag zonder mama. Van alles steeds de eerste keer. Speciaal voor jou deze mooie akoestische versie van Papillon van de Editors. Erik.
“The world turns too fast, Feel love before it’s gone” | Volledige songtekst
Lieve Erik, dank je voor dit mooie liedje op mijn verjaar-dag! Het valt mij zwaar dat er voor het eerst in mijn leven(!) geen kaartje in de bus ligt van mama…. dat zij er vanavond niet bij is om een glaasje met ons te drinken op mijn 45e levensjaar. Zij, die mij het leven schonk, is er niet meer bij vanaf nu, althans…. niet in ‘levende’ lijve…..
Gisteren heb ik een kaartje van haar opgezocht, met deze tekst erin:
“Voor jou, gewoon omdat…. JE ZO SPECIAAL voor mij bent
wil ik dat deze kaart een glimlacht op je gezicht brengt…
Ik wil je eraan herinneren dat je in mijn gedachten bent.
Ik wil je vertellen dat ik je geweldig vindt.
Ik wil dat deze kaart jou blij maakt vandaag.
En ik wil dat deze kaart je eraan helpt herinneren
-elke keer wanneer je ernaar kijkt in de dagen doe nog moeten komen-
dat deze naar jou gestuurd is….
gewoon omdat hij heel speciaal voor mij bent.
(Collin McCarty)
Met liefs en een knuffel van mamsje…. (14-04-2011)
Deze kaart is er één van de vele die ik van haar mocht ontvangen, en ik ben er heel blij mee…
Lieve Miekje,
Graag wil ik gehoor geven aan je verzoek….Maar in alle eerlijkheid, woorden schieten me echt tekort. Ik denk aan je, en wens jouw en je familie veel sterkte. Zoveel is er gebeurd en in zo een korte tijd…. Alsof je in een achtbaan zit waarvan de remmen niet werken en je maar door moet razen, alles uit balans, en allesoverheersend… En dan volgt de stilte, letterlijk en figuurlijk voor jou… En dan komt het gemis van jullie mampa, zeker op zo’n dag als vandaag, maar natuurlijk door alles heen, wel heel erg binnen lijkt me…. Wou dat ik iets voor je kon doen…. Wat nu in me opkomt gewoon om het met je te delen: Je weet, Juul is afgelopen jaar ook een aantal keer met afscheid nemen geconfronteerd en zij zong in de kerk bij het afscheid van mijn oma ‘ de Droomvlucht ‘.
Ze wilde dit perse, en op eigen initiatief. Ze begon zomaar met oefenen, en de dag voor de begrafenis durfde ze het echt niet (we waren in de kerk voor de bloemen en ze mocht oefenen; de pastoor kreeg er de zenuwen van ;-)), maar op de dag zelf zong ze met heel haar hart en ziel de eerste 2 coupletten uit haar hoofd, helemaal alleen, in die overvolle kerk (dat heb je in een dorp). De tranen springen in mijn ogen als ik er nu aan denk. Het was adembenemend, indrukwekkend en zo prachtig, dat kinderstemmetje voor oma. Wat zal oma, bedolven onder de veldbloemen, met een verleden in het kerkkoor, hiervan genoten hebben en ik denk dat Erna ook blij is met en dankbaar voor het prachtige afscheid dat jullie haar gegeven hebben met de mooie woorden en muziek, recht uit jullie hart.
Lievie, ik hou van je en ben er voor je.
Andrea.